hafif

çocukken defterlerine gündelik kahramanları çizerdi muhtemelen, şimdi yok.
*
dünya batmış, bir yangını soluyoruz.
içim, içime büyük geliyor, çıkartıyorum dışarı. çıkartınca kan, onu görmeye dayanamayan biri var, şurda. onu da çıkartıyorum. karda kat kat dediler, giyin. giyindim. üşümüyorum artık. her yıl aynı gün yürüdüğüm yolu, bu kez şarkılar dinleyerek geçeceğim. sesler, seslere karıştı. benim yollarım kısa çoğunlukla, kendim uzayacağım, çaresi yok.
*
yeni yıl mı büyük, sen mi büyüksün?
bilmiyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s